🔴 “อัญชลี” ดันภูเก็ตโมเดล ปรับสูตรงบตามภาระจริง ชี้กระจายอำนาจคือคำตอบเมืองท่องเที่ยวโลก

นางอัญชลี วานิช เทพบุตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต พรรคประชาธิปัตย์ เปิดแนวคิดและนโยบายการขับเคลื่อนจังหวัดภูเก็ต โดยระบุว่า “หัวใจสำคัญ” ของการพัฒนาพื้นที่ คือ การกระจายอำนาจควบคู่กับการจัดสรรงบประมาณให้สอดคล้องกับภาระจริง เพื่อให้ท้องถิ่นสามารถตัดสินใจ แก้ไขปัญหา และบริหารจัดการได้ด้วยตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ บนหลักความโปร่งใสและปราศจากผลประโยชน์ทางการเมืองแอบแฝง

นางอัญชลี ยังชี้ให้เห็นว่า ปัญหาเชิงโครงสร้างของจังหวัดภูเก็ตอยู่ที่การจัดสรรงบประมาณของรัฐที่ยังยึดตามจำนวนประชากรในทะเบียนราษฎรเป็นหลัก ทั้งที่ภูเก็ตเป็นเมืองท่องเที่ยวระดับโลก รองรับนักท่องเที่ยวมากกว่า 10 ล้านคนต่อปี และมีประชากรแฝงมากกว่า 1 ล้านคน ส่งผลให้ภาระด้านโครงสร้างพื้นฐาน การคมนาคม และบริการสาธารณะสูงเกินกว่างบประมาณที่ได้รับจัดสรร

สำหรับแนวคิด “ภูเก็ตโมเดล” คือการเสนอให้ปรับสูตรการจัดสรรงบประมาณจากการคำนวณตามหัวประชากร มาเป็นการประเมินตามความเป็นจริงของพื้นที่ ทั้งจำนวนผู้ใช้บริการในจังหวัด รายได้ที่รัฐจัดเก็บจากพื้นที่ รวมถึงข้อจำกัดด้านกายภาพ เนื่องจากภูเก็ตมีพื้นที่เพียง 578 ตารางกิโลเมตร แต่ต้องรองรับกิจกรรมทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ตลอดทั้งปี

ในมิติด้านคมนาคม นางอัญชลีระบุว่า ระบบขนส่งมวลชนคุณภาพเป็นจุดเริ่มต้นที่สามารถดำเนินการได้ทันทีภายใต้ศักยภาพของท้องถิ่น โดยเสนอรูปแบบการลงทุนร่วมระหว่างองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตกับภาคเอกชน (PPP) ใช้งบประมาณท้องถิ่นผสมผสานกับเงินสนับสนุนจากรัฐ เพื่อจัดหารถโดยสารขนาดใหญ่รองรับนักท่องเที่ยว ลดปริมาณรถบนถนน และบรรเทาปัญหาการจราจร ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้างในระยะยาว

นอกจากนี้ ยังเสนอให้ทบทวนการจัดเก็บและจัดสรรรายได้จากกิจกรรมทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ในจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นห้างสรรพสินค้า สนามบิน โรงแรม ร้านค้า หรือภาษีที่ดิน โดยเห็นว่ารายได้เหล่านี้ควรถูกนำกลับมาพัฒนาพื้นที่ในสัดส่วนที่เหมาะสม แทนการไหลกลับสู่ส่วนกลางเพียงฝ่ายเดียว เพื่อเสริมศักยภาพการพัฒนาของจังหวัดอย่างยั่งยืน

ในด้านการศึกษา นางอัญชลีย้ำถึงความจำเป็นในการลงทุนพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ โดยเฉพาะเยาวชนภูเก็ต ให้มีทักษะด้านภาษาและการบริหารจัดการ พร้อมเสนอแนวคิดการออกแบบระบบการศึกษาที่เชื่อมโยงระหว่างโรงเรียนเอกชน ชุมชน และภาคเศรษฐกิจ เพื่อสร้างกำลังคนคุณภาพรองรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวในระยะยาว

ส่วนแนวคิด “ภูเก็ตโมเดล” สะท้อนโจทย์สำคัญของเมืองท่องเที่ยวระดับโลกที่สร้างรายได้สูงให้ประเทศ แต่กลับได้รับการจัดสรรงบประมาณไม่สอดคล้องกับภาระจริง โดยการผลักดันให้ท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดทิศทางเศรษฐกิจและการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานของตนเอง จะเป็นก้าวสำคัญในการยกระดับบทบาทท้องถิ่น จากผู้รับนโยบาย สู่ผู้กำหนดอนาคตทางเศรษฐกิจ และอาจกลายเป็นต้นแบบการกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจของประเทศในระยะยาว

#ภูเก็ตโมเดล #กระจายอำนาจ #งบตามภาระจริง #เมืองท่องเที่ยวโลก
#เศรษฐกิจท้องถิ่น #ขนส่งมวลชน #การเมืองเชิงโครงสร้าง #ฐานเศรษฐกิจ #พรรคประชาธิปัตย์